କାହାଣୀଧାରା

ବହୁବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ନିକଟରେ ଥିବା ବିଶାଳ ଚାରଣଭୂମିରେ ଦୁଇଜଣ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ମନୋବଳକୁ ସଶକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ  ସୈନ୍ୟମାନେ  ଗୋଟିଏ ଢୋଲ ବଜାଇ ରାତିରେ ନିଜର ସାହସିକତାର କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ ।  ଯୁଦ୍ଧର ନିୟମାନୁସାରେ ଜଣେ ଜିତିଲେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ହାରିଥାଏ। ଏପରି ବହୁବର୍ଷ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଲା। ଯୁଦ୍ଧ ସରିଲା ପରେ ସୈନ୍ୟମାନେ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଧରି ଫେରିଗଲେ। ସୈନ୍ୟମାନେ ବଜାଉଥିବା କେବଳ ସେଇ ବଡ଼ ଢୋଲଟା ଯୁଦ୍ଧ ପଡିଆରେ ରହିଗଲା। ଯୁଦ୍ଧର କିଛିଦିନ ପରେ ପ୍ରବଳ ବାତ୍ୟା ଆସିଲା। ବାତ୍ୟା ଯୋଗୁ ଜୋରରେ ପବନ ବହିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପବନରେ ଢୋଲଟି ଗଡ଼ିଗଡ଼ି ଯାଇ ଏକ ଶୁଖିଲା ଗଛ ନିକଟରେ ରହିଲା। ସେହି ଗଛଟି ଝଙ୍କାଳିଆ, ମୋଟା ଆଉ ବହୁତ ପୁରୁଣା। ତାର ଶୁଖିଲା ଡାଳଗୁଡ଼ିକ ବହୁତ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଆଉ ମୋଟା ମୋଟା। ସେ ଡାଳଗୁଡିକ ଢୋଲ ଉପରେ ଏପରି ଭାବରେ ଲମ୍ବିକି ରହିଥିଲା ଯେ ଯେତେବେଳେ ବି ଜୋରରେ ପବନ ବହେ, ଏହା ଢୋଲ ଉପରେ ଧକ୍କା ହୋଇ 'ଧମଦମ୍, ଧାମଧାମ୍' ପରି ଏକ ଶବ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ | ସେଇ ପାଖ ଜଙ୍ଗଲରେ ବୁଲୁଥିବା ଏକ ଶୃଗାଳ ଢୋଲର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲା। ଧମ୍ ଧାମ୍ ଶଦ୍ଦ ଶୁଣି ସେ ଡରିଗଲା। ସେ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବାର ଶୁଣି ନଥିଲା । ସେ ବୁଝି ପାରିଲାନି ଏହା କେଉଁ ପ୍ରକାରର ପଶୁ ଯେ,ଏତେ ଜୋରରେ 'ଧମଧା...

ଆ କା ମା ବୈ ଡାକ ଜନମାନସରେ ପ୍ରଜ୍ବଳିତ କରେ ଏକ ଐତିହାସିକ ସ୍ମୃତି - କିମ୍ବଦନ୍ତୀର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଏକ ସଂଗୋପିତ ସତ୍ୟ: ସାଧବ ପୁଅର ଜାଭା-ସୁମାତ୍ରା ବିଜୟ - ବସ୍ତୁବାଦୀ ନୁହେଁ, ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ମହାଉତ୍କଳୀୟ ପରମ୍ପରାର ସାଂସ୍କୃତିକ ବିଜୟ। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅବସର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ସେହି ମହାଉତ୍କଳୀୟ ବିଜୟଧ୍ଵଜାକୁ ମୌଖିକ ମୁଖଶାଳାରେ, ଆ କା ମା ଵୈ ରୂପରେ।  

ଶାମ୍ବ ଦଶମୀ, ପୌଷ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦଶମୀ ତିଥିରେ ପାଳନ ହୁଏ। କେହି କେହି ଏହାକୁ ଶମ୍ବର ଦଶମୀ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି। ନିଜ ସନ୍ତାନ ମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ମନାସୀ ମାଆ ମାନେ ଏହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଏକ ବିଶେଷ ପର୍ବ ଅଟେ। ଶାମ୍ବ, ଯିଏକି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଦେଖିବାକୁ ଅବିକଳ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରି। ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ଶାମ୍ବ ଦଶମୀ ପୂଜାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବାର କଥା ଅଛି।  ଏହାର ପଛରେ ଥିବା କାହାଣୀ- ଥରେ ଗୋପୀମାନେ ଗିରିନାର ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ଜଳକ୍ରୀଡା କରିବା ସମୟରେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ। ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ପୁତ୍ର ମାନେ ନାରଦ ଙ୍କୁ ବହୁତ ଟାହି ଟାପରା ଥଟାମଜା କରନ୍ତି। ନାରଦଙ୍କର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନେକ ରାଗ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ସେହି ପାଖରେ ଶାମ୍ବ ଦେଖି ନାରଦ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେହି ମୁହଁ, ସେହି ହାତ, ସେହି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଶାମ୍ବ ଦେଖିବାକୁ ଅବିକଳ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରି। ନାରଦ କହିଲେ, " ଶାମ୍ବ ତୁମେ ଯାଅ, ତୁମକୁ ଗୋପୀମାନେ ପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ଡାକିଛନ୍ତି।" ଏହା ଶୁଣି ଶାମ୍ବ ଯାଇ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହ ଜଳକ୍ରୀଡା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାମ୍ବଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି ଭାବି ସମସ୍ତେ ଜଳକ୍ରୀଡାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏତିକି ବେଳେ ନାରଦ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ ...