କାହାଣୀଧାରା

ବର୍ଷା, କାହାକୁ ବା ଭଲ ନ ଲାଗେ ! ଋତୁ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେହେତୁ, ବର୍ଷାଋତୁକୁ ଋତୁରାଣୀର ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଛି। ଗ୍ରୀଷ୍ମଋତୁର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଖରା ପରେ ଶୀତଳ ମଧୁର ବର୍ଷା ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରାଣକୁ ମୋହି ନିଏ। ପଶୁପକ୍ଷୀ, କୀଟପତଙ୍ଗ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମଣିଷ ପର୍ଯ୍ଯନ୍ତ ସମସ୍ତେ ବର୍ଷା କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିରହିଥାନ୍ତି। ଜଳ ବିନା ଜୀବନ ଅଧା। ସମସ୍ତଙ୍କର ଜୀବନରେ ପ୍ରାଣ ଭରିଦିଏ ଏହି ଜଳ। ବର୍ଷାକୁ ଦେଖି ପକ୍ଷୀରାଜା ମୟୂର ଯେପରି ଖୁସି ହୁଏ ସାମାନ୍ୟ ମଣିଷଟିଏ ବି ସେହିପରି ଖୁସି ହୁଏ। ମାସ ମାସ ଧରି ଚାଷୀଟିଏ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ ସେହି ବର୍ଷାକୁ। ବର୍ଷା ହେଲେ ମନ ଖୁସିରେ ଆରମ୍ଭ କରେ ତାର ଚାଷକାମ। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫୁଲ,ଫଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପୃଥିବୀ, ଏମିତି ଲାଗେ ସତେ ଯେପରି ସବୁଜ ରଙ୍ଗର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଛି। ଏମିତି ବହୁତ୍ ସମୟ ଧରି କିଛି ଭାବୁଥିବା ସମୟରେ ଜୋର୍ ବିଜୁଳି ଚମକ ଆଉ ମେଘର ଘଡ଼ଘଡି ଶବ୍ଦରେ ବାହାରକୁ ଟିକିଏ ଅନାଇ ଦେଖିଲି ବର୍ଷା ହେଉଛି। ବର୍ଷାକୁ ଦେଖି ମୁଁ ସବୁ ଝରକା କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲି। କବାଟ ଝରକା ବନ୍ଦ କରିବା ଦେଖି, ହଷ୍ଟେଲ ରୁମ୍ ରେ ମୋର ନୂଆ ସାଙ୍ଗ ଟିକିଏ ବିରକ୍ତିଭାବ ପ୍ରକାଶ କରି ରୁମ୍ ରୁ ବାହାରି ଚାଲିଗଲା। ମୁଁ ଜାଣିପାରିଲି ଯେ ମୋର ଏପରି ବ୍ୟବହାର ତାକୁ ପସନ୍ଦ ହେଲା ନାହିଁ। କଣ୍ କହିବି ! କାହିଁକି ମତେ ବର୍ଷା ଭଲ ଲାଗେନା ! ଏହାର ଉତ୍ତର ଥାଇ ବି ମୁଁ କିଛି କହିପାରେନା। ଅନେକ ସମୟରେ ବର...

ସାବିତ୍ରୀ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଉଠି ଘର କାମ କରୁଥାଏ। ଦିନ 9:30 ହେଲାଣି କିନ୍ତୁ ସାବିତ୍ରୀ ର ସ୍ଵାମୀ ସୁଧାଂଶୁ ବାବୁ ଏଯାଏଁ ଉଠି ନାହାନ୍ତି। କାହିଁକି ବା ଉଠିବେ? ଦେଶ ସାରା ତ ସବୁ କାମ ବନ୍ଦ ହେଇପଡିଛି, ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଘରେ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି, ବାହାରକୁ ବାହାରିଲେ ବିପଦ। ସୁଧାଂଶୁ ବାବୁ ଟିକେ ଆରାମ କରୁଛନ୍ତି। ଆରାମରେ ଶୋଇ ଉଠି ନିଜ କାମ ସାରି ଖାଇବାକୁ ବସିଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଘରେ ଯାହା ଅଛି ଦେଲା, କିନ୍ତୁ ସୁଧାଂଶୁର ମନ କାହିଁକି କେଜାଣି ଖୁସି ନଥିଲା। ଖାଇସାରି ସବୁଦିନ ଭଳି TV  ଆଉ  MOBILE ଖୋଲି ବସିଲା, ସାବିତ୍ରୀ ଏପଟେ ଘର କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ । ସୁଧାଂଶୁ mobile ରେ କ'ଣ ସବୁ ଧ୍ୟାନର ସହିତ ଦେଖିବା ସମୟ ରେ ସାବିତ୍ରୀ କହିଲା," ଘରେ ଡାଲି ନାହିଁ କି ଚାଉଳ ନାହିଁ, ଟିକେ ଯାଇ ଆଣିଦିଅ, କେମିତି କ'ଣ ଖାଇବ ଯେ।" ସୁଧାଂଶୁ ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କରି ଉଠିଲା " ମୁଁ ଏ ଘରର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ପାରିବି ନାହିଁ , କିଏ କ'ଣ ଖାଇବ, କ'ଣ ଘରକୁ ଆସିବ, ନ ଆସିବ ମୁଁ କିଛି କହି ପାରିବିନି, ଘରେ କିଏ କ'ଣ ଖାଇବ ମୁଁ କିଛି ଜାଣିନି, ମତେ କିଛି କହନା ତୁ। ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଟା ଖରାପ ଯେ ତତେ ବାହା ହେଇଛି " ସାବିତ୍ରୀ ବା ଆଉ କ'ଣ କହିବ! "ତା ସ୍ଵାମୀ ବି କ'ଣ କରିବେ? ତିନି ମାସ ହେଲାଣି ସବୁ କାମ ବନ୍ଦ। କରୋନା ପାଇଁ ସବୁ ତ ବନ୍ଦ। କେତେ ଦିନ ବା ବସି ବସି ଘର ସଂସାର...

16 ତରିଖ ଦିନ ସକାଳ 10:45 ରେ ଡାକବାଲା ଘରକୁ ଆସି ଚିଠି ଟା ରୂପା ହାତରେ ଦେବା ପରେ ସେ ଜୋରରେ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ, ତା ମା ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଖୁସିରେ କହିଲା," ମା, ଭାଇ ପାଖରୁ ଚିଠି ଆଉ ଟଙ୍କା ଆସିଛି।" ଏହା ଶୁଣି ରୂପା ର ମା ଘର ଭିତରୁ ଦୌଡ଼ି ଆସି ରୂପା ହାତରୁ ଚିଠି ଟା ଧରି ନେଲେ। ମାଆର ମନରେ ହଠାତ୍ ଅଜଣା ଭୟ ଘର କରିନେଲା। ଭୟ ରେ ଟିକେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ନିଜ ମନ କୁ ବୁଝେଇ ପୁଅ ର ଖବର ଜାଣିବା ଆଶା ରେ ଚିଠି ଟା ନେଇ ଖୋଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ଠିକ୍ ଏହି ସମୟ ରେ କୁଆଡୁ କେଜାଣି ଗାଆଁ ର ସାହୁକାର ଆଉ ତାଙ୍କ ଗୁମସ୍ତା ଆସି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।ରୂପା ଆଉ ତା ମା କିଛି କହିବା ପର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଚିଠି ଆଉ ଟଙ୍କା ଛଡାଇ ନେଇ ଟଙ୍କା ହିସାବ କରିବା ପାଇଁ ଗୁମାସ୍ତା କୁ ଦେଲେ। ଗୁମାସ୍ତା ପଇସା ଗଣି କଣ ସବୁ ହିସାବପତ୍ର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ରୂପା ପାଇଁ ଏପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କିଛି ନୂଆ ନଥିଲା, ତଥାପି ସେ ବିକଳ ଦୃଷ୍ଟି ରେ ସାହୁକାରଙ୍କୁ ଓ ତା ମାଆଙ୍କୁ  ଦେଖୁଥାଏ। ଦେଖୁଥାଏ ତା ମାଆ ଆଖିରେ, ଲୁହର ସମୁଦ୍ର ରେ ଜୁଆର ଆସିଯାଇଥାଏ। ଗୁମାସ୍ତା ହିସାବ କିତାବ କରସାରି ରୂପାର ମାଆକୁ କହିଲେ," ତୋର ଆହୁରି କୋଡିଏ ହଜାର ଟଙ୍କା ସୁଧ ରହିଲା, ଆଗେ ସୁଧ ପଇସା ଦେବୁ ତା ପରେ ଯାଇ ମୂଳ ପଇସା କଥା ଦେଖିବା। "  ଏତିକି କହିବା ପରେ ସାହୁକାର ବାବୁ ଆଗ ଭଳି ଚିଠି ଟାକୁ ଚିରି ଦେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଲେ। ଏଇ ସମୟ ରେ ରୂ...